Aanpassingen in de regels voor aanvraag Schengenvisum en Caribisch visum

Per 1 februari 2020 gelden er nieuwe regels als u een Schengenvisum of Caribisch visum aanvraagt. Dat is een gevolg van nieuwe regelgeving die door de Europese Unie is vastgesteld.

 De belangrijkste veranderingen op een rij:

 Vanaf 1 februari 2020 kunt u al 6 maanden van tevoren uw aanvraag voor een Schengenvisum indienen (dit was 3 maanden). 

Vanaf 1 februari 2020 heeft u geen luchthaventransitvisum nodig als u een geldig visum of een geldige verblijfsvergunning heeft voor Aruba, Curaçao, Sint-Maarten, Bonaire, Sint-Eustatius of Saba;

 Vanaf 1 februari 2020 gelden hogere tarieven. De visumleges wordt verhoogd van 60 naar 80 euro; voor kinderen tussen 6-12 jaar van 35 naar 40 euro.

 De visumleges voor het Caribisch visum wordt verhoogd van 35 naar 80 euro. Het Caribisch visum voor kinderen (tot 6 jaar) blijft gratis.

Bron: website mijn overheid. 09-12-2019.

 

 

Kabinet investeert in dienstverlening grensinfopunten (een GIP).

Het kabinet gaat de grensinformatiepunten vanaf komend jaar financieel ondersteunen.

De tien infopunten, verspreid langs de grens, bieden dienstverlening aan werknemers die werken, wonen of studeren in een van de buurlanden of dit van plan zijn.

Ruim 20.000 Nederlanders pendelen dagelijks voor werk tussen Nederland en Duitsland of België. Bijna 80.000 mensen uit onze buurlanden werken in Nederland. En nog eens duizenden Nederlanders wonen vlak over de grens.

De regels voor het opbouwen van pensioen, het betalen van belastingen of de ziektekostenverzekering verschillen per land. Dit geldt ook voor zaken als diplomawaardering, het halen van een rijbewijs, de regels bij ontslag of de hoogte van de kinderbijslag. Het is door deze verschillen lang niet altijd duidelijk wat wonen of werken over de grens betekent voor iemands persoonlijke situatie.

Onder andere de provincie, SVB, UWV, Belastingdienst, CAK en partnerorganisaties in Duitsland en België werken samen in de grensinfopunten (doet in de IND niet mee?).

Er zijn loketten in Terneuzen, Maastricht, Bergen op Zoom, Baarle Nassau, Eindhoven*), Bad Nieuweschans en, over de grens, in Aachen-Eurode, Mönchengladbach, Kleef en Gronau.

Digitaal biedt de website www.grensinfo.nl informatie.

*) Organisatie: GIP Eindhoven,
Vestdijk 27a,
5611 CA  Eindhoven,
Telefoon: +31 (0)40 238 6775,
E-mail: gip@eindhoven.nl

NIGERIA EN MIGRATIE NAAR NEDERLAND

Staatssecretaris Ankie Broekers-Knol (Asiel en Migratie) heeft dinsdag 19 november 2019 in Nigeria afspraken gemaakt over de aanpak van illegale migratie.

Nederland zet in op capaciteitsopbouw in het Afrikaanse land en op verbetering van grensbewaking. Dat is nodig, omdat veel Nigerianen het land willen verlaten op zoek naar een betere toekomst. Ook is afgesproken de goede samenwerking op terugkeer verder te versterken.

Illegale migratie voorkomen

Volgens  Broekers-Knol is het onwenselijk dat veel Nigerianen de sprong naar Europa  wagen.

 ‘Nigerianen maken hier in Nederland bijna geen kans op asiel’,

stelt ze.

‘Ze krijgen een afwijzing en staan daarna op straat, of zwerven door Europa’.

Ook is het lastig om de uitgeprocedeerde Nigerianen uit te zetten, omdat ze voor die tijd vaak al met onbekende bestemming zijn vertrokken. Voor de migranten zelf is de reis levensgevaarlijk, ook omdat meestal gebruik wordt gemaakt van criminele smokkelbendes.

Het is daarom vooral belangrijk om te voorkomen dat Nigerianen via illegale migratie naar Europa reizen. Dat betekent niet alleen betere grensbewaking in Nigeria, maar ook het aanpakken van smokkelnetwerken en mensenhandelaren. Ook investeert Nederland in bewustwordingscampagnes voor de gevaarlijke reis. Voor het wegnemen van de grondoorzaken van migratie is het ministerie van Buitenlandse Zaken en Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking verantwoordelijk. Maar ook de handelsmissie van de minister-president helpt daarbij.

Training en ondersteuning

Broekers-Knol heeft in Nigeria afgesproken dat ze de Nigeriaanse grensbewakers gaat voorzien van een app om offline paspoorten te kunnen controleren. Ook komt er een vervolg op een trainingsprogramma voor medewerkers van de Nigeriaanse immigratiedienst. Verder worden grensbewakers getraind en wordt er expertise uitgewisseld tussen Europese en Nigeriaanse officieren van justitie, ter bestrijding van mensenhandel en grensoverschrijdende criminaliteit.

Terugkeer

Nigeria is een van de weinige Afrikaanse landen met uitgebreide regelgeving op het gebied van migratie. Op papier is veel al geregeld, maar de uitvoering vergt nog veel aandacht. Daardoor zijn er nog te vaak illegale migratiestromen vanuit het land.  Als het gaat om terugkeer, werkt Nigeria goed mee. Die samenwerking zal de komende jaren verder worden geïntensiveerd.

Bron: de site ” De Rijksoverheid. Voor Nederland “

NVVB bezorgd over controle brondocumenten

 

De legalisatiecirculaire loopt 31 december 2019 af en er is nog geen zicht op een nieuwe circulaire. De rol van Buitenlandse Zaken bij de legalisatie van brondocumenten wordt steeds kleiner. Verificatie van buitenlandse brondocumenten is voor gemeenten erg moeilijk geworden.

Reden voor de NVVB om de verantwoordelijke ministers aan te schrijven.

EEN NIEUW KANTOOR

HET NIEUWE (post)ADRES: DE ROZENTUIN 6 IN EINDHOVEN (5611 SW)

Dit is het nieuwe post adres van het MVV Advies Bureau Eindhoven en wel vanaf 11 november a.s.  Het nieuwe kantoor is gelegen naast het huidige kantoor aan de Hertogstraat 1 C.

De toegangsdeur is dus aan de Hertogstraat, ( 30 meter naar rechts als je voor de deur van vorige kantoor staat, maar het postadres is de Rozentuin 6, 5611 SW Eindhoven.  Dit postadres is aan de achterkant van het kantoorpand.

Het nieuwe kantoor is groter, mooier en gelegen op de begane grond. U hoeft niet meer de trap op of de lift te nemen.  Wat wil een mens nog meer?

Even komen kijken? Kan natuurlijk. Het is vooral leuk als ik er ook ben. Dus app even wanneer je wilt komen.

Verder blijft alles hetzelfde: telefoonnummer: 06 40142044.  Email: mvvadvies@gmail.com en de website: www.mvvadvies.nl.

En check Facebook af en toe.

 

EEN NEDERLANDER IN BELGIE: AOW VAN BELGIE OF VAN NEDERLAND?

Vragen  aan de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over het probleem dat in België wonende grensarbeiders die in Nederland werken, maar werkloos worden, tussen hun 65e levensjaar en hun AOW-leeftijd noch recht op WW-uitkering uit België noch AOW uit Nederland ontvangen (ingezonden 12 maart 2019).

 

Antwoord van Minister Koolmees (Sociale Zaken en Werkgelegenheid) (ontvangen 23 september 2019).

Vraag 1 Bent u bekend met het probleem dat in België wonende grensarbeiders die in Nederland werken, maar werkloos worden, tussen hun vijfenzestigste levensjaar en hun Algemene Ouderdomswet (AOW)-leeftijd noch recht hebben op een werkloosheidsuitkering uit België noch AOW uit Nederland ontvangen?
Antwoord 1 Ja.
Vraag 2 Bent u bekend met het Belgische koninklijk besluit tot wijziging van artikel 64 van het koninklijk besluit van 25 november 1991 houdende de werkloosheidsreglementering waarin deze problematiek ondervangen is voor personen die ten minste vijftien jaar als grensarbeider hebben gewerkt?1* Zo ja, realiseert u zich dat er nog een groep werknemers is voor wie dit AOW-gat niet gedekt is, zelfs niet als ze lange tijd in Nederland hebben gewerkt?

Antwoord 2 Ik ben bekend met het betreffende Belgische koninklijk besluit. Een grensarbeider heeft, als hij of zij volledig werkloos wordt, recht op werkloosheidsuitkering in het woonland. Het recht op ouderdomspensioen bestaat in de lidstaten waar de grensarbeider verzekerd is geweest. Uit elke lidstaat waar de grensarbeider verzekerd is geweest ontvangt hij of zij een pensioen naar rato van het gehele verzekeringsverleden. Dit is geregeld in de Europese sociale zekerheidsverordening (EG) nr. 883/2004.
1* Belgisch Staatsblad d.d. 12 december 2018

In België loopt de werkloosheidsuitkering door tot aan het pensioen. De Belgische pensioengerechtigde leeftijd ligt op 65 jaar. Na het bereiken van de Belgische pensioengerechtigde leeftijd eindigt het recht op Belgische werkloosheidsuitkering. De Nederlandse pensioengerechtigde leeftijd ligt op het moment van schrijven op 66 jaar en 4 maanden. Door dit verschil in de pensioengerechtigde leeftijd kan zich de situatie voordoen dat een in België wonende grensarbeider die uit een Nederlands dienstverband werkloos is geworden bij het bereiken van de 65-jarige leeftijd geen Belgische werkloosheidsuitkering meer ontvangt. Er is op dit moment nog geen recht op een AOW uit Nederland. Vanuit de Belgische wetgevingssystematiek bezien (waar werkloosheidsuitkering en pensioen op elkaar aansluiten) is er dus sprake van een hiaat. Ik ben hiermee bekend. Overigens is deze problematiek niet nieuw. Deze situatie heeft zich altijd voorgedaan bij verschillen in de pensioengerechtigde leeftijd tussen de lidstaten. Zo was de pensioenleeftijd voor vrouwen in België tot 2009 lager dan 65 jaar.

Vraag 3 en 4

Geldt hier dat Nederland en België verplicht zijn om op grond van de arresten Van Munster (C-165/91) en Engelbrecht (C-262/97) en het artikel 4, derde lid, van het Verdrag betreffende de Europese Unie loyaal samen te werken teneinde dit probleem, dat het vrij verkeer van werknemers c.q. personen belemmert, op te lossen? Deelt u de mening dat er een oplossing voor deze groep moet komen en dat deze vanuit Nederland moet komen, nu België al een vangnetregeling heeft gemaakt voor de groep met wie dat land langdurige banden heeft? Ondersteunt het arrest Leyman (C-3/08) niet dat Nederland als bevoegde lidstaat een Nederlandse werkloosheidsuitkering in dit soort gevallen moet betalen? Zo nee, welke andere oplossing bent u voornemens aan te dragen?
Antwoord 3 en 4 Uit vaste rechtspraak van het Europese Hof van Justitie volgt dat voornoemde Verordening de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten coördineert. Er is geen sprake van harmonisatie. Lidstaten blijven vrij om hun sociale zekerheidsstelsels naar eigen inzicht in te richten. Het staat elke lidstaat vrij om de voorwaarden vast te stellen waaronder recht bestaat op uitkeringen. Een werknemer kan er volgens het Hof niet vanuit gaan dat wat de sociale zekerheid betreft het feit dat hij in een andere lidstaat gaat wonen, neutraal uitpakt. Gelet op de verschillen tussen de socialezekerheidsregelingen van de lidstaten, kan verplaatsing van de woonplaats voor een burger zowel voordelig als nadelig uitvallen voor zijn of haar sociale bescherming. Dit hoeft geen belemmering van het vrije verkeer in te houden. Soms heeft echter de toepassing van een nationale regeling onverwachte gevolgen die moeilijk te verenigen zijn met het doel van het vrij verkeer van werknemers. Als die onverwachte gevolgen worden veroorzaakt door het feit dat het recht op een sociale zekerheidsuitkering van de migrerende werknemer onder twee verschillende wettelijke regelingen valt, zijn de nationale organen verplicht, op grond van het beginsel van loyale samenwerking, alle hun ter beschikking staande middelen aan te wenden om het doel van het vrij verkeer van werknemers te bereiken (zie zaak Leyman C-3/08, zaak Van Munster C-165/91). In dat geval moeten de bevoegde nationale organen beoordelen of hun wetgeving op de migrerende werknemer kan worden toegepast, en op dezelfde wijze als op de werknemer die steeds in hetzelfde land is gebleven, zonder dat deze toepassing voor de migrerend werknemer het verlies van een sociale zekerheidsvoordeel meebrengt. De arresten Van Munster, Engelbrecht (C-262/97) en Leyman zagen op de situatie waarin het recht op een sociale zekerheidsuitkering van een migrerende werknemer viel onder twee afwijkende wettelijke regelingen. Dit is anders dan de onderhavige situatie waarin de ene lidstaat bevoegd is voor de werkloosheidsuitkering en de andere lidstaat bevoegd is voor het ouderdomspensioen. De arresten zijn derhalve niet één op één toepasbaar en leiden er niet automatisch toe dat Nederland in dit soort gevallen – als voormalig werkland – een werkloosheidsuitkering zou moeten betalen. Het is immers het woonland dat op basis van de Verordening bevoegd is voor de werkloosheidsuitkering.

De oplossingsrichting die de Belgische regering heeft aangedragen in het Belgische koninklijk besluit tot wijziging van artikel 64 van het koninklijk
Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, Aanhangsel 2 besluit van 25 november 1991 lijkt mij juist. Deze strekt er namelijk toe dat grensarbeiders die in België wonen en in Nederland werken ook wanneer zij de leeftijd van 65 jaar zijn gepasseerd, maar nog niet in aanmerking komen voor de Nederlandse AOW een beroep kunnen doen op de Belgische werkloosheidsuitkering. Deze regeling is echter zo vormgegeven dat hij openstaat voor werknemers die het bewijs leveren dat zij gedurende een al dan niet ononderbroken periode van minstens vijftien jaar, en terwijl zij hun hoofdverblijfplaats in België hadden, verbonden waren door een arbeidsovereenkomst met een werkgever gevestigd in een aan België grenzend land. Mij is niet bekend waarom de Belgische regering deze 15 jaar-eis heeft gesteld. Mijn ministerie zal contact zoeken met het betrokken Belgische ministerie om dit onderwerp en de door de Belgische regering getroffen maatregel te bespreken en ook om na te gaan waarom zij een 15-jaar eis hebben gesteld. Ik zal uw Kamer over de uitkomsten van dit overleg informeren.

 

 

HOE ZAT DAT OOK AL WEER OM NEDERLANDER TE WORDEN?

In de Staatscourant nr. 53206, 1 oktober 2019 is verschenen een herschreven Handleiding voor de toepassing van de Rijkswet op het Nederlanderschap 2003.

In de Rijkswet kan je vinden de regels hoe je Nederlander kunt worden en hoe je dat ook weer kunt verliezen.

In de Handleiding lees je de toelichting op de Rijkswet met daarbij voorbeelden zodat het je meer duidelijk wordt wat de soms wat duistere rechtsregels betekenen.

Het is een tekst van 57 pagina’s.

Wil je een kopie van deze Handleiding? Dat kan.